Jarenlang schrijf ik op deze plaats regelmatig over mijn interesses. Met wisselend succes werd het ook gelezen, soms zelfs met leuke ‘follow ups’. Vorige week besloot ik de stoute schoenen aan te trekken en Frankwatching te benaderen met een klaarliggende blogpost. Gisterenochtend is hij dan ook geplaatst en met veel succes!

De intro is als volgt

Veel leuke reacties gehad, maar ook een goede discussie in de comments onder de blogpost. Hieronder de ‘share’ resultaten van de eerste dag:

Ik ben er erg blij mee! Ik ga hier zeker vaker voor schrijven.

Een van de voorbeelden uit de blogpost.

Elke keer als ik de knop publiceren klik ontstaat er een glimlach op mijn gezicht. Weer heb ik de wereld laten weten wat ik te zeggen (schrijven) heb. Er gaat ook bijna geen dag voorbij dat ik niet denk aan het plaatsen van een blogpost. Helaas blijft het nog veel te vaak bij denken aan posten, in plaats van het daadwerkelijk posten. Daarom voor mijzelf, en voor jullie, een overzicht van belangrijkste redenen waarom ik toch blijf bloggen.

1. Wie schrijft die blijft

Hoe vaak ik deze niet voorbij heb zien komen, maar hij blijft waar. Doordat ik blog word er regelmatig contact met mij gezocht over relevante onderwerpen. Zo heb ik al eens een gastcollege gegeven over kennismanagement. Maar ook verschillende contacten heb ik er aan overgehouden.

Daarnaast verbetert het bloggen natuurlijk ook mijn schrijfvaardigheid. Copyblogger wist overigens schitterend te verwoorden hoe je een betere schrijver wordt. Ik vind het belangrijk dat ik mijn schrijfvaardigheid blijf ontwikkelen.

2. Personal Branding

Pas nadat ik ben aangenomen heeft mijn huidige werkgever, VLC, mijn CV gezien. Vooraf hebben ze voornamelijk mijn online profiel bekeken. Deze blog vormt daar een onmisbaar onderdeel in. Op basis van mijn blog hebben ze juist contact met mij gezocht.  Maar ook potentiële opdrachtgever kijken ongetwijfeld naar mijn online footprint, daar moet ik dus bewust mee omgaan.

Er zijn meer mensen met dezelfde naam als ik, waardoor ik in ieder geval moet zorgen dat mensen informatie over mij vinden als ze naar mij zoeken. Lijkt me niet handig als een naamgenoot wat uitvreet.

3. Bloggen helpt persoonlijke ontwikkeling

Bij elke blogpost die ik schrijf moet ik mijzelf ontwikkelen, dat is tenslotte een reden dat ik blog. Een aantal voorwaarden die ik mijzelf stel bij het schrijven van een blogpost.

• Ik moet zelf wat opsteken bij het schrijven;
• De blogpost moet dezelfde passie en enthousiasme overbrengen als ik in ‘real life’ doe;
• Het moet iets toevoegen aan het toch al overvolle internet.

4. Passie voor het informatie management vakgebied

De ontwikkelingen gaan hard binnen het informatie management vakgebied, terwijl het ook nog eens een heel breed vakgebied is. Je kunt er overigens van alles onder scharen. Maar met passie volg ik al deze ontwikkelingen en deel die graag online, dat doe ik via twitter, maar ook via de artikelen op mijn blog.

5. Bezoekers en reacties

Met elke update van mijn blog stijgen ook de bezoekers aantallen. Helaas blog ik niet regelmatig genoeg om de bezoekersaantallen hoog te houden, maar dat is wel een streven. Maar in ieder geval zie ik hoe vaak mijn posts gelezen worden, maar ook het aantal tweets zie ik. Allemaal een blijk van waardering, maar een reactie op je blog is natuurlijk nog leuker.

One of my goals of this year is ‘to get better in English’. What is a better way to learn English then writing (and speaking) it. So that is what I thought. It’s not a very measurable goal but I have to start somewhere. I’m hoping to write on a regular basis. In the beginning it will be about the same interests I’m blogging about in dutch, but it can develop in something completely different. Let me find that out in time .

Besides this dutch blog (witch wil still be my main blog) I registered www.edwinvdgeest.com and installed Drupal 7 on it. Getting familiar is my second reason to start a new site, next to the recent WordPress installation. The installed version is very basic now, but will be enhanced in time. But any tips are welcome.

So please visit my new website on www.edwinvdgeest.com!

Vanmorgen las ik een artikel van de gerespecteerde  ICT Jurist Arnoud Engelfriet op de site Sync, waarin hij pleit dat je als bedrijf beter vooraf toestemming kunt vragen om een foto te mogen plaatsen in het smoelenboek. Op dit bericht heb ik een reactie geplaatst die ik met jullie wil delen. Even later kwam ik op zijn blog hetzelfde bericht tegen met een leuke discussie eronder.

De conclusie van Arnoud Engelfriet in zijn blogpost was als volgt:

Alles bij elkaar denk ik dat je als bedrijf dus maar beter te allen tijde toestemming kunt vragen van de medewerkers voordat je hun foto op intranet (laat staan internet) kunt zetten. (hele bericht)

Mijn reactie hierop gaat niet zozeer over de rechten en plichten, maar meer over de achterhaalde insteek van het smoelenboek:

Onlang ben ik bij een klant geweest waar men bezig was met een upgrade van hun intranet omgeving. Ze hebben daar voor SharePoint (MOSS) 2007 gekozen als platform ter vervanging van een verouderd systeem. Op zich is die keuze natuurlijk niet zo gek, een prima platform als je vooraf goed bedenkt hoe je hem inzet. En aangezien die keuze gemaakt is op het moment dat SharePoint 2010 nog niet als final uit was, kan ik mij daar ook in vinden. Maar wat mij wel verbaasde is dat er totaal niet nagedacht is over de mogelijkheden van Social voor hun platform, dat is anno 2010 dus nog steeds gangbaar.

Als je op het punt aangekomen bent een besluit te nemen over een nieuw intranet, dan ontkom je er toch niet meer aan om de mogelijkheden voor de organisatie ervan te onderzoeken? Tenminste, dat is hoe ik er tegenaan kijk. Zelf als je niet een doorgewinterd gebruiker bent van web2.0 moet je wel weten welke mogelijkheden er op de markt zijn om de organisatie te faciliteren. Je moet bovenal weten wat er speelt binnen (en buiten) de organisatie.

Een grote gemiste kans, maar dat wil niet zeggen dat je nu niets anders kunt doen dan wachten op een nieuw platform. Begin in ieder geval met het kijken in hoeverre het platform aansluit op de wensen en eisen van de gebruikers. Hoeveel initiatieven zijn er al buiten de organisatiegrenzen om groepen te kunnen vormen? Kijk maar eens op LinkedIn, Hyves of Facebook en zoek op uw organisatienaam. Bekijk ook of het huidige platform wel geschikt is als sociaal platform, dat de potentie van de crowd kan benutten.

S.O.C.I.A.L. Het acronym wat wij met Teampark gebruiken, geeft je houvast bij de analyse of het platform wel genoeg biedt om Social te zijn.

• Stimulating; Zijn de juiste prikkels aanwezig om actief deel te nemen aan het platform? De prikkels staan in het web hieronder weergegeven.
• Organic; Biedt het platform de mogelijkheid om zelf groepen te vormen en tags aan alle content te koppelen? Dus kan het organisch verder groeien?
• Collaborative; Kunnen de deelnemers van het platform samenwerken binnen de omgeving?
• Intelligent; Biedt het platform de intelligentie om relevantie kwalitatieve content naar boven te halen en ‘ruis’ te onderdrukken?
• Adapted; Is het platform ‘geadopteerd’ door zowel de mensen, de processen als de techniek?
• Linked; Staat het platform in verbinding met andere (al dan niet externe) sociale platformen?

Het is nog niet te laat! Hoewel  de ontwikkelingen inmiddels als redelijk voor liggen wil dat niet zeggen dat het te laat is voor uw organisatie. Het intranet moet het platform zijn dat uw medewerkers aan de organisatie bindt, maar belangrijker nog, aan elkaar bindt. Begin daarom vandaag nog.

Het is inmiddels een tijdje geleden dat ik deze tweet van @oscarberg voorbij zag komen op Twitter. Gelukkig heb ik hem als favoriet gekenmerkt, maar dat terzijde. Hier kwam naar mijn idee een nieuwe term naar boven die wellicht heel waardevol kan zijn in het steeds veranderende vakgebied van Information Management. Namelijk “Social Information Management”. Het zette mij aan het denken, dus moest ik het even kwijt in de vorm van deze blogpost.

Het gaat in dit geval om de toevoeging van ‘Social’. Dit gebeurt al geruime tijd bij verschillende termen, maar nu ontkomt ook de term Information Management er niet aan. De uitleg die Oscar er aan geeft: “With social software, other people help you find, organize & refind your digital stuff” legt naar mijn idee wel erg de nadruk op de software die er voor nodig is maar vat het verder mooi samen.

In de essentie geeft hij dus aan dat andere mensen jou helpen met het zoeken, organiseren en terugvinden van digitale informatie. Maar Information Management gaat niet alleen om het kunnen vinden en organiseren van informatie, het gaat om nog veel meer. Ook daar kan Social een mooie rol in spelen. Neem bijvoorbeeld bij het produceren van informatie, maar ook het plaatsen in de juiste context. Anderen kunnen helpen bij het produceren van informatie (dmv samenwerken), in de juiste context plaatsen van de informatie gebeurt dan door het gebruik van taggen.

Nog mooier is dat Social ervoor kan zorgen dan Informatie transformeert naar Kennis, doordat je de informatie buiten de context (van bijvoorbeeld een proces) kan hergebruiken!

Al eerder schreef ik over Google Wave, toen was er alleen een aankondiging. Afgelopen donderdag is de eerste golf aan uitnodigingen voor Google Wave de deur uit gedaan. Ik stond klaar met mijn surfplank, maar helaas was dit tevergeefs. Graag had ik de veelbelovende functionaliteiten uitgeprobeerd en er op deze plaats over geschreven.

Lifehacker wel toegang gekregen en heeft voor degene zonder account een uitgebreide ‘first look’ geschreven.

Hieronder een video van het Google Wave team zelf als samenvatting van de eerder gemaakte video van 1 uur en 20 minuten:

www.youtube.com/watch?v=p6pgxLaDdQw

Een erg mooie, maar vooral duidelijke video van iemand die (op het moment van maken van de video) ook nog geen invite had:

www.youtube.com/watch?v=rDu2A3WzQpo

Als iemand nog een invite over heeft voor Google Wave dan hoor ik dat graag in de comments hieronder .

Op Slideshare staan sinds enige tijd drie mooie presentaties over Kennismanagement 2.0, een reeks van Frank Wolf e.a. van T-Systems. Een mooie combinatie van verhaallijn van een (fictieve?) casus en sterke punten over social software.

Het eerste deel gaat over de mankementen van het ‘traditionele’ kennismanagement, deel twee verteld de mogelijkheden van social software voor organisaties en deel 3 beschrijft de weg naar een Enterprise 2.0.

The Wikipedia Myth

De eerste presentatie gaat vooral over mankementen van het ‘traditionele’ kennismanagement en de mythe dat social software  dit wel op gaat lossen.

De verwoording van Kennismanagement vind ik in deze presentatie erg sterk, Frank Wolf beschrijft de situatie als volgt:

• Schrijf je kennis op, het liefste in een database
• Zorg dat je het ‘juiste’ detailleringsniveau aanhoudt
• Misschien dat iemand op een keer leest wat je geschreven hebt. Misschien ook niet.
• Je mag er vooral ook niet teveel tijd aan besteden.

Social software, zo stelt Frank, verandert in ieder geval het eerste punt. In plaats van het opslaan van kennis in een database schrijf je een blogpost, een wiki pagina of maak je gebruik van een andere sociale tool. Maar dat is nog altijd niet voldoende om succesvol kennis te delen.

Echter lukt het op internet (al een aantal jaar) erg goed, waarom daar wel? De reden daarvoor wordt vooral gekeken naar de 1% regel, of in zijn geval 90-9-1 regel: 90% consumeert alleen informatie op internet, 9% reageren en taggen informatie en slechts 1% creëert het grootste deel van de informatie. Als je dit 1-op-1 overneemt in een organisatie dan is 1% wel erg weinig.

Ten slotte eindigt de presentatie met het aangeven dat Kennismanagement en Social Media op de oppervlakte wel erg op elkaar lijken, maar daaronder staan ze lijnrecht tegenover elkaar.

Hoe moet het dan wel?

Het gaat niet meer alleen om het opslaan en beschikbaar maken van kennis, maar juist om de mensen (achter die kennis) met elkaar te verbinden. Dat is een belangrijke statement van het tweede deel in de reeks:

Logischerwijs begint de presentatie waar de vorige eindigde, namelijk met de volgende punten:

• Het delen van kennis is altijd vrijwillig, niemand kan hier ooit geforceerd worden
• We delen kennis wanneer we het juiste publiek hebben, het motiveert ons en creëert de juiste context
• Social software alleen is zeker niet de oplossing voor de mankementen van kennismanagement

Het gaat niet meer alleen om het opslaan en beschikbaar maken van kennis, maar juist om de mensen (achter die kennis) met elkaar te verbinden. De cultuur moet wel veranderen van ‘welke informatie moeten we beschikbaar maken?’ naar ‘welke informatie moet beveiligd worden?’. Het lijkt een nuance verschil, maar juist die openheid is belangrijk.

De drie nieuwe elementen zijn:

• Het gaat niet om het lezen van de juiste documenten, het gaat om het vinden van de juiste personen
• Social Software stelt ons in staat on netwerken van personen op te bouwen, waardoor we de juiste mensen sneller kunnen vinden
• Maar bij dit alles hoort wel een open organisatiecultuur

Mooi vond ik vooral hoe de presentatie toont dat de transparantie van social software al veel bijdraagt aan de verbinding tussen medewerkers. Favorieten worden gedeeld, wijzigingen aan wiki pagina’s (en documenten) worden bijgehouden en communicatie gaat via microblogs. Daarnaast voegt iedereen tags vanuit zijn/haar eigen perspectief aan content. Zonder veel af te wijken van de dagelijkse werkzaamheden heeft dit wel positieve gevolgen: Social software verbind content met elkaar, verbind content met mensen en vervind mensen met elkaar.

Hoe creëer ik dan een Enterprise 2.0?

Getting started

De sleutel tot succes van social software is integratie, zo stellen de makers in het laatste deel van deze reeks presentaties. De presentatie onderscheid daarin de vlakken organisatie, technologie en cultuur.

Een Enterprise 2.0 creeer je door het integreren van social software in drie vlakken, namelijk organisatie, technologie en cultuur.

De presentatie geeft aan hoe social software geïntegreerd moet worden in de bestaande architectuur. Belangrijk hierin is dat zoveel mogelijk, zoniet alle, informatie gelinkt en beschikbaar gemaakt worden. Maar zorg ervoor dat er geen informatie overload ontstaat, zorg voor een filtering op basis van de persoonlijke behoefte van de medewerkers.

Cultuur, zo gaat de presentatie verder, is een indirecte variabele en kan niet gegenereerd worden. Het is dus wel mogelijk om invloed uit te oefenen maar niet mogelijk om het direct te sturen. Ook op de vraag of de cultuur binnen de organisatie wel goed is voor deze stap naar social software geeft de presentatie antwoord. De juiste cultuur moet een doel zijn en niet een vereiste.

Start small – think big! Begin met het ontwikkelen van een visie, tackle vervolgens een echt probleem. Implementeer social software en evalueer dit, update de visie. Verbeter de operatie en ga verder naar de volgende applicaties.

Conclusie

Een erg sterke reeks van presentaties de juiste insteek heeft richting kennis management (als dat zo nog mag heten). De manier hoe de presentaties illustreerde dat de traditionele manier van kennis management niet meer voldoende was en dat alleen het implementeren van social software weinig verbeterd vond ik goed. De juiste integratie van social software zorgt voor een veel hogere adoptie dan de 1% regel die op internet geldt.

Maar vooral hoe social software transparantie brengt in de orgranisatie vond ik een sterk punt. Medewerkers hoeven niet veel aan hun standaard werkzaamheden te veranderen, de transparantie zorgt ervoor dat medewerkers met elkaar in verbinding komen te staan.

Wel vond ik het vreemd dat de presentatie reeks zich vooral richt op de organisatie intern. Het gaat weinig in op de steeds vager wordende grenzen tussen organisatie en klant/partner. Juist die informatie buiten de grenzen van de organisatie kunnen de kennis binnen de organisatie verhogen vanuit mijn standpunt.

“In an economy where the only certainty is uncertainty, the one source of lasting competetitive advantage is knowledge”

Een quote van Ikujiro Nonaka. Ik vind hem persoonlijk erg sterk, juist in de economisch onzekere tijden is kennis het blijvende concurrentie voordeel. De presentatie eindigt vervolgens met ‘to be continued’ dus ik ben erg benieuwd naar het vervolg..

Het programma staat al enige tijd op de site, maar ik wilde het toch met iedereen via deze weg delen. De komst van Ben Tiggelaar stond al enige tijd vast en ook de aanweizgheid van stond al langer gepland. De afsluitende strandbarbecue stond al helemaal vast. Naast de verschillende andere zeer interessante presentaties en sessies is de aanwezigheid van een Surface tafel top natuurlijk.

De agenda voor het event is als volgt:

Microsoft Surface aanwezig op het event!

Het idee van Surface is dat er op een natuurlijke manier met gebruikers gecommuniceerd wordt. Meerdere mensen kunnen tegelijk gebruik maken van Surface door het multi-user en multi-touch principe. Klik hier voor meer informatie.

Onlangs sprak Jeremiah Owyang, Senior Analyst van Forrester Research op de CSN (Corporate Social Network) conference over de toekomst van social web met een sterke neiging naar Nederland. Helaas kon ik er niet bij zijn, maar door de verschillende blogposts heb ik toch een aardig beeld over zijn verhaal.

In zijn presentatie haalt hij verschillende, zeer interessante, onderwerpen naar boven die voortvloeien uit het een boek wat geschreven is door zijn collega’s bij Forrester, Li en Bernoff. In dit boek, genaamd Groundswell, beschrijven ze de revolutie naar het sociale web en hoe bedrijven hiermee om kunnen gaan.

Wat ik vooral interessant vind is dat blijkt dat Nederland, hoe klein ons landje ook is, onze adoptie van social media significant hoger is dan onze buurlanden (en vele andere culturen op het web).  Voor de Groundswell heef Forrester een tool ontwikkeld om de ‘social profile’ van verschillende bevolkingsgroepen te meten en tonen.

Social Technographics reveal that 39% of Dutch adopt social network technologies (joiner behavior) which is more than twice that of the European average of 18%

Owyang schrijft dit op zijn blog, ook vraagt hij zich af hoe het kan dat Nederlanders zo actief zijn met sociale technologieën. Hij trekt een vergelijking met landen als Japan, Zuid Korea en Amerika waar de adoptie blijft groeien. Hij geeft aan dat hij geen expert is van de Nederlandse cultuur maar denkt dat de volgende factoren van belang zijn in elke cultuur:

• Strong web bases infrastructure, availability of high speed entworks and access to wireless;
• Mobile based culture where most citizens have smart phone devices with web surfing ability;
• A culture and government that encourages indepentdent thought and freedom of expression;
• Social acceptance of sharing, learning and collaboration.